Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Archive for ژوئن 2013

منظورم چیست؟ توضیح می دهم: این ویدئوی «دوشواری» را احتمالن همه دیده اید. خنده دار و باحال است. من هم در جمع رفقا چندین بار دیده ام و دور هم خندیده ایم. ولی بار اول که دیدم، دلم به حال پیرمرد سوخت و به خودم اجازه خندیدن به پیرمرد ندادم و برعکس، ناراحت شدم
دیروز صفحه ای در فیس بوک دیدم در حمایت از مهندس غرضی کاندیدای انتخابات. طنز بود. حدس می زدم. یک پست خیلی خنده دار هم داشت ولی در بازنشر آن پست حسابی مردد ام. هم به ویدئوی «دوشواری» ربط داشت هم به خود شخص غرضی. برای من خواندن آن پست فقط مایه ی انبساط خاطر و یک لبخند چند ثانیه ای بود و احترامی که برای شخص غرضی و شخص آن پیرمرد ویدئوی «دوشواری» دارم سرجایش ماند.
اما از کجا معلوم برای مخاطبی که مطلب بازنشر شده توسط من را می بیند هم همینطور بماند؟

یا حالا یک سوال دیگر: آیا جوک قومیتی بگوییم یا همینطور «یبس» و حوصله سربر باشیم و بی مزه و بی نمک هم را نگاه کنیم؟ می توانیم وجدان مان را قاضی کنیم و ببینیم وقتی جوک قومیتی می شنویم آیا واقعن فراتر از جوک، در ذهن خودمان توهین و بی احترامی به یک ترک/لر/.. کرده ایم؟ حتی اگر جواب منفی است، آیا حق داریم همان جوک را برای دیگری هم تعریف کنیم بدون اینکه به عواقب این کار فکر کنیم؟ آیا این اصلن سوال مهمی نیست و بهتر است زیادی مته به خشخاش نگذاریم و ذهنمان را برای مسائل (از جمله اخلاقی) مهمتر نگه داریم؟

من جواب این سوال ها را نمی دانم؛ در عمل هم خیلی پیش آمده که جوک قومیتی تعریف کرده ام و به عواقبش فکر نکرده ام. اینکه این سوال ها را می پرسم معنی اش این نیست که در عمل کاملاً اخلاق‌مند و «کاردرست» هستم.

Advertisements

Read Full Post »